Opis
Bazylika Santa Maria in Trastevere to główny kościół Zatybrza, na Piazza Santa Maria in Trastevere, w Rzymie. W środku kryje jedne z najpiękniejszych średniowiecznych mozaik w mieście: dobry powód, by wejść, nawet jeśli nie po to, by się modlić.
Tradycja głosi, że założył ją papież Kalikst I, a ukończył w IV wieku Juliusz I, w miejscu, w którym według legendy wytrysnął olej. Obecny kościół pochodzi z lat 1138–1143, z woli Innocentego II, który użył także marmurów z Term Karakalli.
Fasadę zdobi mozaika z XIII wieku: Maryja karmi Dzieciątko pośród dziesięciu kobiet z lampami. Portyk Carla Fontany z 1702 roku ma balustradę ozdobioną posągami papieży, a romańska dzwonnica ma na szczycie niewielką mozaikę Dziewicy.
Wnętrze ma trzy nawy podzielone dwudziestoma jeden granitowymi kolumnami, z kapitelami jońskimi i korynckimi. W absydzie Chrystus i Maryja siedzą na jednym tronie, a Innocenty II trzyma model kościoła.
Niżej Sceny z życia Marii Pietra Cavalliniego z 1291 roku ukazują postacie, które zaczynają mieć ciało i objętość. Złocony strop zaprojektował Domenichino, który namalował też obraz Wniebowzięcia pośrodku.
Warto zobaczyć także Madonnę della Clemenza, ikonę być może z VI wieku. W bazylice przechowywane są relikwie papieży Kaliksta I, Juliusza I i Innocentego II, a także obrazy Carla Marattiego i Giacoma Zoboliego: wśród złotych mozaik i starożytnych kolumn jest to kościół, który opowiada wieki rzymskiej historii.
Innocenty II zmarł, nie doczekawszy ukończenia kościoła, ale zostawił pieniądze na jego dokończenie. Ostatnia wielka renowacja odbyła się za Piusa IX, w latach 1866–1877.
Miłośnicy literatury odnajdą kościół i jego papieża budowniczego w opowiadaniu Carla Emilia Gaddy „La chiesa antica”.
Tradycja głosi, że założył ją papież Kalikst I, a ukończył w IV wieku Juliusz I, w miejscu, w którym według legendy wytrysnął olej. Obecny kościół pochodzi z lat 1138–1143, z woli Innocentego II, który użył także marmurów z Term Karakalli.
Fasadę zdobi mozaika z XIII wieku: Maryja karmi Dzieciątko pośród dziesięciu kobiet z lampami. Portyk Carla Fontany z 1702 roku ma balustradę ozdobioną posągami papieży, a romańska dzwonnica ma na szczycie niewielką mozaikę Dziewicy.
Wnętrze ma trzy nawy podzielone dwudziestoma jeden granitowymi kolumnami, z kapitelami jońskimi i korynckimi. W absydzie Chrystus i Maryja siedzą na jednym tronie, a Innocenty II trzyma model kościoła.
Niżej Sceny z życia Marii Pietra Cavalliniego z 1291 roku ukazują postacie, które zaczynają mieć ciało i objętość. Złocony strop zaprojektował Domenichino, który namalował też obraz Wniebowzięcia pośrodku.
Warto zobaczyć także Madonnę della Clemenza, ikonę być może z VI wieku. W bazylice przechowywane są relikwie papieży Kaliksta I, Juliusza I i Innocentego II, a także obrazy Carla Marattiego i Giacoma Zoboliego: wśród złotych mozaik i starożytnych kolumn jest to kościół, który opowiada wieki rzymskiej historii.
Innocenty II zmarł, nie doczekawszy ukończenia kościoła, ale zostawił pieniądze na jego dokończenie. Ostatnia wielka renowacja odbyła się za Piusa IX, w latach 1866–1877.
Miłośnicy literatury odnajdą kościół i jego papieża budowniczego w opowiadaniu Carla Emilia Gaddy „La chiesa antica”.