Opis
Fontanna Czterech Rzek to wielka barokowa fontanna Gian Lorenza Berniniego, pośrodku Piazza Navona, przed kościołem Sant'Agnese in Agone. Czterech marmurowych gigantów podtrzymuje obelisk: to oś najbardziej teatralnego placu Rzymu.
Zbudowano ją w latach 1648–1651 z woli Innocentego X, który chciał upiększyć plac, gdy budował pałac rodzinny. Obelisk z czasów Domicjana znaleziono w 1647 roku w cyrku Maksencjusza przy Via Appia, a fontannę odsłonięto 12 czerwca 1651 roku.
Nowością jest wydrążona skała, na której obelisk zdaje się wisieć: śmiałość sprzeczna z kanonami epoki. Z jej otworów wyłaniają się marmurowe zwierzęta, jak lew, koń, wąż i krokodyl, pośród roślinności wszystkich kontynentów.
Każda rzeka to kontynent. Nil ma zasłoniętą głowę, bo jego źródła były nieznane; Rio de la Plata ma monety rozsypane u boku, symbol bogactw Ameryki; Dunaj to Europa, a Ganges Azja.
Posągi wykonali współpracownicy Berniniego: Fancelli Nil, Poussin Ganges, Raggi Dunaj, Baratta Rio de la Plata. Na szczycie skały znajduje się herb Pamphilich, z gołębicą trzymającą gałązkę oliwną.
Srebrny model, wysoki na półtora metra, Bernini podarował Olimpii Maidalchini, potężnej szwagierce papieża. To ona załatwiła mu konkurs na fontannę, choć Borromini doprowadził wodę aż na plac.
Rachunek zapłacili Rzymianie: aby sfinansować dzieło, papież nałożył podatek na chleb i zmniejszył wagę bochenka.
Legenda o rywalizacji każe Rio de la Plata unosić rękę, by bronić się przed zawaleniem Sant'Agnese. Szkoda tylko, że kościół zaczęto budować później, w 1652 roku.
Fontannę odnowiono w 2009 i 2021 roku, by naprawić szkody wywołane zanieczyszczeniem i upływem czasu: na marmurze, z bliska, nadal widać szczegóły każdego mięśnia i każdego liścia.
Zbudowano ją w latach 1648–1651 z woli Innocentego X, który chciał upiększyć plac, gdy budował pałac rodzinny. Obelisk z czasów Domicjana znaleziono w 1647 roku w cyrku Maksencjusza przy Via Appia, a fontannę odsłonięto 12 czerwca 1651 roku.
Nowością jest wydrążona skała, na której obelisk zdaje się wisieć: śmiałość sprzeczna z kanonami epoki. Z jej otworów wyłaniają się marmurowe zwierzęta, jak lew, koń, wąż i krokodyl, pośród roślinności wszystkich kontynentów.
Każda rzeka to kontynent. Nil ma zasłoniętą głowę, bo jego źródła były nieznane; Rio de la Plata ma monety rozsypane u boku, symbol bogactw Ameryki; Dunaj to Europa, a Ganges Azja.
Posągi wykonali współpracownicy Berniniego: Fancelli Nil, Poussin Ganges, Raggi Dunaj, Baratta Rio de la Plata. Na szczycie skały znajduje się herb Pamphilich, z gołębicą trzymającą gałązkę oliwną.
Srebrny model, wysoki na półtora metra, Bernini podarował Olimpii Maidalchini, potężnej szwagierce papieża. To ona załatwiła mu konkurs na fontannę, choć Borromini doprowadził wodę aż na plac.
Rachunek zapłacili Rzymianie: aby sfinansować dzieło, papież nałożył podatek na chleb i zmniejszył wagę bochenka.
Legenda o rywalizacji każe Rio de la Plata unosić rękę, by bronić się przed zawaleniem Sant'Agnese. Szkoda tylko, że kościół zaczęto budować później, w 1652 roku.
Fontannę odnowiono w 2009 i 2021 roku, by naprawić szkody wywołane zanieczyszczeniem i upływem czasu: na marmurze, z bliska, nadal widać szczegóły każdego mięśnia i każdego liścia.