Opis
Galleria Doria Pamphilj to wielka prywatna kolekcja obrazów, wystawiona w rodzinnym pałacu między Via del Corso a Collegio Romano. To wciąż największy zamieszkany prywatny pałac w Rzymie.
Najsłynniejszym obrazem jest portret Innocentego X pędzla Velázqueza z 1650 roku: papież jest przedstawiony bez upiększeń, z nieregularną twarzą i żywym spojrzeniem, które zdaje się podążać za patrzącym. Ma własną salę, wraz z popiersiem tego samego papieża, które wyrzeźbił Bernini.
Obok są trzy obrazy Caravaggia, Odpoczynek w czasie ucieczki do Egiptu, Pokutująca Magdalena i Święty Jan Chrzciciel, oraz arcydzieła Tycjana, Rafaela i Parmigianina. Obrazy wiszą nadal jeden obok drugiego, tak jak ustalił rękopis z 1767 roku.
Zwiedza się cztery galerie zdobione i freskowane wokół renesansowego dziedzińca przypisywanego Bramantemu. Jedną z nich jest Galeria Luster, wychodząca na Corso.
Galeria powstała w 1651 roku, gdy papież zapisał dzieła Pamphilj na zawsze swojemu bratankowi Camillowi. Małżeństwo Camilla z Olimpią Aldobrandini w 1647 roku wniosło już do rodziny obrazy Rafaela, Tycjana i Parmigianina.
Inne arcydzieła kupiła Olimpia Maidalchini, potężna matka Camilla i powierniczka papieża: wśród nich Caravaggia. W miarę jak rosły fortuny rodziny, pałac rozrastał się niemal bez przerwy, aż do dzisiejszych rozmiarów.
Kolekcję po raz pierwszy otwarto dla publiczności w Roku Jubileuszowym 1950. Ciekawostka: „Wróżka” Caravaggia, pierwotnie w zbiorze, została podarowana Ludwikowi XIV w 1665 roku i dziś jest w Luwrze.
Większość dzieł znajduje się w salach reprezentacyjnych, wśród których jest też kaplica zaprojektowana przez Carla Fontanę z obszernym zbiorem relikwii. Od 2013 roku pałac należy do trustu ustanowionego przez rodzinę, która zadbała o jego renowację.
Najsłynniejszym obrazem jest portret Innocentego X pędzla Velázqueza z 1650 roku: papież jest przedstawiony bez upiększeń, z nieregularną twarzą i żywym spojrzeniem, które zdaje się podążać za patrzącym. Ma własną salę, wraz z popiersiem tego samego papieża, które wyrzeźbił Bernini.
Obok są trzy obrazy Caravaggia, Odpoczynek w czasie ucieczki do Egiptu, Pokutująca Magdalena i Święty Jan Chrzciciel, oraz arcydzieła Tycjana, Rafaela i Parmigianina. Obrazy wiszą nadal jeden obok drugiego, tak jak ustalił rękopis z 1767 roku.
Zwiedza się cztery galerie zdobione i freskowane wokół renesansowego dziedzińca przypisywanego Bramantemu. Jedną z nich jest Galeria Luster, wychodząca na Corso.
Galeria powstała w 1651 roku, gdy papież zapisał dzieła Pamphilj na zawsze swojemu bratankowi Camillowi. Małżeństwo Camilla z Olimpią Aldobrandini w 1647 roku wniosło już do rodziny obrazy Rafaela, Tycjana i Parmigianina.
Inne arcydzieła kupiła Olimpia Maidalchini, potężna matka Camilla i powierniczka papieża: wśród nich Caravaggia. W miarę jak rosły fortuny rodziny, pałac rozrastał się niemal bez przerwy, aż do dzisiejszych rozmiarów.
Kolekcję po raz pierwszy otwarto dla publiczności w Roku Jubileuszowym 1950. Ciekawostka: „Wróżka” Caravaggia, pierwotnie w zbiorze, została podarowana Ludwikowi XIV w 1665 roku i dziś jest w Luwrze.
Większość dzieł znajduje się w salach reprezentacyjnych, wśród których jest też kaplica zaprojektowana przez Carla Fontanę z obszernym zbiorem relikwii. Od 2013 roku pałac należy do trustu ustanowionego przez rodzinę, która zadbała o jego renowację.