Opis
Mauzoleum Hadriana, dziś Zamek Świętego Anioła, to ogromny kamienny walec na prawym brzegu Tybru, tuż obok Watykanu. Zbudowano go jako cesarski grobowiec, potem był twierdzą, więzieniem i schronieniem papieży. Dziś to muzeum, do którego wchodzi się piętro po piętrze.
Dochodzi się do niego Mostem Świętego Anioła, ozdobionym dziesięcioma marmurowymi aniołami z XVII wieku. W środku rzymska rampa spiralna okrąża bęben budowli aż do sali urn, gdzie spoczywali cesarze.
Wyżej wszystko się zmienia: renesansowe dziedzińce i apartamenty Pawła III, ozdobione freskami Perina del Vagi, to komnaty prawdziwego pałacu. Obok znajduje się Stufetta Klemensa VII, prywatna łaźnia z 1525 roku, zdobiona świeckimi motywami.
Na dole z kolei zachowały się więzienia, jak Cela Sammalò, do której skazańca spuszczano z góry i w której ledwo mógł się zmieścić. Na szczycie taras Anioła otwiera widok na cały Rzym.
Hadrian rozpoczął budowę w 135 roku n.e., a ukończył ją w 139 roku Antoninus Pius, rok po śmierci cesarza. Pochowano tu Hadriana oraz cesarzy z dynastii Antoninów i Sewerów, aż do Karakalli. W 403 roku grobowiec włączono w Mury Aureliana i stał się warownią.
Dzisiejsza nazwa wzięła się z widzenia. W 590 roku Rzym dziesiątkowała dżuma i, jak głosi tradycja, papież Grzegorz Wielki ujrzał na szczycie budowli archanioła Michała, który chował miecz do pochwy: epidemia miała się wkrótce skończyć.
Od tamtej pory papieże uczynili z zamku swoje schronienie, połączone z Bazyliką Świętego Piotra Passetto di Borgo, osłoniętym korytarzem, który kazał zbudować Mikołaj III. Tu Klemens VII bronił się przed lancknechtami podczas sacco di Roma w 1527 roku.
Był też budzącym grozę więzieniem. Złotnik Benvenuto Cellini uciekł w latach 1538–39, spuszczając się z muru po sznurze z prześcieradeł, i złamał sobie nogę. Cagliostro w 1789 roku miał za to wygodną celę. W 932 roku szlachcianka Marozia wzięła tu z kolei trzeci ślub, w komorze grobowej cesarzy, dopóki jej syn Alberyk II nie kazał jej aresztować.
Koniecznie zobacz
• Rampa spiralna.
• Apartamenty Pawła III.
• Stufetta Klemensa VII.
• Taras Anioła.
Czy wiesz, że…?
• W trzecim akcie „Toski” Pucciniego Tosca rzuca się właśnie z murów zamku.
• Spiżowy anioł czuwający na szczycie pochodzi z 1753 roku i jest dziełem Petera Antona von Verschaffelta; wcześniej były inne.
• Zamek jest muzeum od 1906 roku.
Dochodzi się do niego Mostem Świętego Anioła, ozdobionym dziesięcioma marmurowymi aniołami z XVII wieku. W środku rzymska rampa spiralna okrąża bęben budowli aż do sali urn, gdzie spoczywali cesarze.
Wyżej wszystko się zmienia: renesansowe dziedzińce i apartamenty Pawła III, ozdobione freskami Perina del Vagi, to komnaty prawdziwego pałacu. Obok znajduje się Stufetta Klemensa VII, prywatna łaźnia z 1525 roku, zdobiona świeckimi motywami.
Na dole z kolei zachowały się więzienia, jak Cela Sammalò, do której skazańca spuszczano z góry i w której ledwo mógł się zmieścić. Na szczycie taras Anioła otwiera widok na cały Rzym.
Hadrian rozpoczął budowę w 135 roku n.e., a ukończył ją w 139 roku Antoninus Pius, rok po śmierci cesarza. Pochowano tu Hadriana oraz cesarzy z dynastii Antoninów i Sewerów, aż do Karakalli. W 403 roku grobowiec włączono w Mury Aureliana i stał się warownią.
Dzisiejsza nazwa wzięła się z widzenia. W 590 roku Rzym dziesiątkowała dżuma i, jak głosi tradycja, papież Grzegorz Wielki ujrzał na szczycie budowli archanioła Michała, który chował miecz do pochwy: epidemia miała się wkrótce skończyć.
Od tamtej pory papieże uczynili z zamku swoje schronienie, połączone z Bazyliką Świętego Piotra Passetto di Borgo, osłoniętym korytarzem, który kazał zbudować Mikołaj III. Tu Klemens VII bronił się przed lancknechtami podczas sacco di Roma w 1527 roku.
Był też budzącym grozę więzieniem. Złotnik Benvenuto Cellini uciekł w latach 1538–39, spuszczając się z muru po sznurze z prześcieradeł, i złamał sobie nogę. Cagliostro w 1789 roku miał za to wygodną celę. W 932 roku szlachcianka Marozia wzięła tu z kolei trzeci ślub, w komorze grobowej cesarzy, dopóki jej syn Alberyk II nie kazał jej aresztować.
Koniecznie zobacz
• Rampa spiralna.
• Apartamenty Pawła III.
• Stufetta Klemensa VII.
• Taras Anioła.
Czy wiesz, że…?
• W trzecim akcie „Toski” Pucciniego Tosca rzuca się właśnie z murów zamku.
• Spiżowy anioł czuwający na szczycie pochodzi z 1753 roku i jest dziełem Petera Antona von Verschaffelta; wcześniej były inne.
• Zamek jest muzeum od 1906 roku.