Opis
Mauzoleum Cecylii Metelli to rzymski grobowiec w kształcie okrągłej wieży, przy via Appia Antica w Rzymie. Trawertynowy walec o średnicy około 30 metrów góruje nad drogą od dwóch tysięcy lat i jest jednym z najbardziej znanych zabytków Via Appia.
O niej samej nie wiemy prawie nic. Inskrypcja mówi, że była córką Kwintusa Metellusa Kreteńskiego, zdobywcy Krety, i żoną jakiegoś Krassusa, może syna człowieka, który stłumił bunt Spartakusa. Mauzoleum sławiło rodzinę bardziej niż ją samą.
Zabytek pochodzi z drugiej połowy I wieku p.n.e. Spoczywa na kwadratowym cokole i ma bęben z bloków trawertynu, wysoki na 39 metrów razem z attyką. Prawdopodobnie wieńczyła go niewielka kopuła, dziś nieistniejąca.
Wysoko biegnie fryz z girland i głów wołów. Od tych bukranionów okolica w średniowieczu zyskała nazwę Capo di Bove. Niżej znajduje się inskrypcja, której towarzyszą sceny wojenne.
Do komory grobowej, zajmującej całą wysokość budowli, dochodzi się korytarzem wykutym w cokole. Wyposażenie zniknęło: sarkofag przewieziony do Palazzo Farnese przypisano Cecylii, ale może należał do innej kobiety.
Nie wiadomo, co zainspirowało okrągły grobowiec: może mauzolea hellenistyczne, może etruskie tholosy. Podobne budowle powstały w tamtych latach także w Sepino, Gubbio, Pompejach i innych miastach.
W średniowieczu grobowiec zmienił zawód. Pod koniec XIII wieku Caetani, rodzina papieża Bonifacego VIII, przekształcili go w wieżę zamku wzniesionego okrakiem na Via Appia, z innymi wieżami, osadą i kościołem poświęconym św. Mikołajowi z Bari.
W tych latach podwyższono także blanki. Zamek przeszedł potem do Savellich, Orsinich, Colonnów, Cenci i wreszcie, wraz z okolicznymi ziemiami, do Torloniów.
Nie przegap Castrum Caetani, ufortyfikowanej osady obok mauzoleum: zachowały się mury i konstrukcja kościoła San Nicola, dobrze odrestaurowana.
O niej samej nie wiemy prawie nic. Inskrypcja mówi, że była córką Kwintusa Metellusa Kreteńskiego, zdobywcy Krety, i żoną jakiegoś Krassusa, może syna człowieka, który stłumił bunt Spartakusa. Mauzoleum sławiło rodzinę bardziej niż ją samą.
Zabytek pochodzi z drugiej połowy I wieku p.n.e. Spoczywa na kwadratowym cokole i ma bęben z bloków trawertynu, wysoki na 39 metrów razem z attyką. Prawdopodobnie wieńczyła go niewielka kopuła, dziś nieistniejąca.
Wysoko biegnie fryz z girland i głów wołów. Od tych bukranionów okolica w średniowieczu zyskała nazwę Capo di Bove. Niżej znajduje się inskrypcja, której towarzyszą sceny wojenne.
Do komory grobowej, zajmującej całą wysokość budowli, dochodzi się korytarzem wykutym w cokole. Wyposażenie zniknęło: sarkofag przewieziony do Palazzo Farnese przypisano Cecylii, ale może należał do innej kobiety.
Nie wiadomo, co zainspirowało okrągły grobowiec: może mauzolea hellenistyczne, może etruskie tholosy. Podobne budowle powstały w tamtych latach także w Sepino, Gubbio, Pompejach i innych miastach.
W średniowieczu grobowiec zmienił zawód. Pod koniec XIII wieku Caetani, rodzina papieża Bonifacego VIII, przekształcili go w wieżę zamku wzniesionego okrakiem na Via Appia, z innymi wieżami, osadą i kościołem poświęconym św. Mikołajowi z Bari.
W tych latach podwyższono także blanki. Zamek przeszedł potem do Savellich, Orsinich, Colonnów, Cenci i wreszcie, wraz z okolicznymi ziemiami, do Torloniów.
Nie przegap Castrum Caetani, ufortyfikowanej osady obok mauzoleum: zachowały się mury i konstrukcja kościoła San Nicola, dobrze odrestaurowana.