Opis
Palazzo Altemps to jedno z czterech muzeów Museo Nazionale Romano, kilka kroków od Piazza Navona: renesansowy pałac pełen antycznych rzeźb, który jest też jednym z najprzyjemniejszych i najspokojniejszych miejsc w centrum Rzymu. Posągi stoją tu w salach ozdobionych freskami, jak w domach szlachty, która je zbierała.
Zaprojektować go kazał Melozzowi da Forlì w XV wieku Girolamo Riario, bratanek papieża Sykstusa IV, z okazji ślubu z Caterina Sforzą. W 1568 roku kupił go kardynał Marco Sittico Altemps, który uczynił z niego rezydencję rodziny i założył pierwszą kolekcję rzeźb. Od 1982 roku należy do państwa.
Muzeum gromadzi kolekcje starożytności wielkich rzymskich rodów: Ludovisi Boncompagni, Mattei, Altemps, del Drago, Brancaccio, a także kolekcję egipską. To głównie rzymskie kopie greckich oryginałów, ale są też portrety, sarkofagi i dwa greckie oryginały.
Najważniejszy jest Tron Ludovisi, marmurowy relief z lat 460-450 p.n.e., znaleziony w 1887 roku, gdy willę kardynała Ludovisiego podzielono na działki pod nową dzielnicę. Przedstawia kobiecą postać podtrzymywaną przez dwie Horae: według najbardziej uznanej interpretacji to narodziny Wenus z morza.
Potem jest Galata samobójca, rzymska kopia hellenistycznego brązu: celtycki wojownik wbija sobie miecz między obojczyki po tym, jak zabił żonę, która opada mu w ramiona. Z początku wzięto go za dwoje rzymskich małżonków opisanych przez Tacyta.
Wiele posągów odnowili w XVII wieku także Bernini i Algardi. Wśród największych dzieł wyróżniają się Wielki sarkofag Ludovisi i Ares Ludovisi, a potem sekcja egipska. W pałacu znajduje się także dawny teatr prywatny oraz kościół Sant'Aniceto, kaplica rodzinna, w której od 1604 roku spoczywają szczątki papieża Anicetusa.
A historia pałacu jest mniej pogodna niż jego posągi. Roberto, syn kardynała Altempsa, ożenił się z Orsini, śmiertelnymi wrogami papieża Sykstusa V, i w 1586 roku, w wieku dwudziestu lat, kazano go ściąć. Jego syn zemścił się po swojemu: w 1617 roku kazał namalować w kaplicy ścięcie ojca.
Tu w 1690 roku założono Akademię Arkadyjską, a w XVIII wieku grał tu nawet Mozart. W tej samej kaplicy D'Annunzio ożenił się z Marią Hardouin di Gallese, w ciąży po ich ucieczce do Florencji: jej ojciec się nie pojawił.
Koniecznie zobacz
• Tron Ludovisi.
• Galatę samobójcę.
• Wielki sarkofag Ludovisi.
• Kościół Sant'Aniceto.
Czy wiesz, że…?
• O Tronie Ludovisi dyskutuje się od chwili jego odnalezienia: niektórzy badacze widzą w reliefie Persefonę wynurzającą się z Hadesu, a nie Wenus.
• W pobliżu, w czasach rzymskich, znajdował się jeden z dwóch portów, do których docierał marmur przeznaczony dla Rzymu.
Zaprojektować go kazał Melozzowi da Forlì w XV wieku Girolamo Riario, bratanek papieża Sykstusa IV, z okazji ślubu z Caterina Sforzą. W 1568 roku kupił go kardynał Marco Sittico Altemps, który uczynił z niego rezydencję rodziny i założył pierwszą kolekcję rzeźb. Od 1982 roku należy do państwa.
Muzeum gromadzi kolekcje starożytności wielkich rzymskich rodów: Ludovisi Boncompagni, Mattei, Altemps, del Drago, Brancaccio, a także kolekcję egipską. To głównie rzymskie kopie greckich oryginałów, ale są też portrety, sarkofagi i dwa greckie oryginały.
Najważniejszy jest Tron Ludovisi, marmurowy relief z lat 460-450 p.n.e., znaleziony w 1887 roku, gdy willę kardynała Ludovisiego podzielono na działki pod nową dzielnicę. Przedstawia kobiecą postać podtrzymywaną przez dwie Horae: według najbardziej uznanej interpretacji to narodziny Wenus z morza.
Potem jest Galata samobójca, rzymska kopia hellenistycznego brązu: celtycki wojownik wbija sobie miecz między obojczyki po tym, jak zabił żonę, która opada mu w ramiona. Z początku wzięto go za dwoje rzymskich małżonków opisanych przez Tacyta.
Wiele posągów odnowili w XVII wieku także Bernini i Algardi. Wśród największych dzieł wyróżniają się Wielki sarkofag Ludovisi i Ares Ludovisi, a potem sekcja egipska. W pałacu znajduje się także dawny teatr prywatny oraz kościół Sant'Aniceto, kaplica rodzinna, w której od 1604 roku spoczywają szczątki papieża Anicetusa.
A historia pałacu jest mniej pogodna niż jego posągi. Roberto, syn kardynała Altempsa, ożenił się z Orsini, śmiertelnymi wrogami papieża Sykstusa V, i w 1586 roku, w wieku dwudziestu lat, kazano go ściąć. Jego syn zemścił się po swojemu: w 1617 roku kazał namalować w kaplicy ścięcie ojca.
Tu w 1690 roku założono Akademię Arkadyjską, a w XVIII wieku grał tu nawet Mozart. W tej samej kaplicy D'Annunzio ożenił się z Marią Hardouin di Gallese, w ciąży po ich ucieczce do Florencji: jej ojciec się nie pojawił.
Koniecznie zobacz
• Tron Ludovisi.
• Galatę samobójcę.
• Wielki sarkofag Ludovisi.
• Kościół Sant'Aniceto.
Czy wiesz, że…?
• O Tronie Ludovisi dyskutuje się od chwili jego odnalezienia: niektórzy badacze widzą w reliefie Persefonę wynurzającą się z Hadesu, a nie Wenus.
• W pobliżu, w czasach rzymskich, znajdował się jeden z dwóch portów, do których docierał marmur przeznaczony dla Rzymu.