Villa Lante na Gianicolo

Villa Lante na Gianicolo

Passeggiata del Gianicolo 10. (Otwórz mapę)

Opis

Villa Lante al Gianicolo to renesansowa willa na wzgórzu nad Zatybrzem, zaprojektowana przez Giulia Romana, ucznia Rafaela. To jedna z najlepiej zachowanych XVI-wiecznych willi w Rzymie, a dziś jest siedzibą ambasady Finlandii przy Stolicy Apostolskiej oraz Institutum Romanum Finlandiae.

Zbudowano ją w latach 1518-1531 dla Baldassarego Turiniego, ważnego urzędnika na dworze papieży Medyceuszy, Leona X i Klemensa VII. Turini skarżył się na rzymski upał i zapragnął letniej kryjówki na Janikulum, wśród ogrodów i winnic.

Nie był to dom do mieszkania, lecz miejsce, by spędzać czas z przyjaciółmi, urzędnikami dworu, literatami i artystami, z widokiem na panoramę. Napis z 1533 roku mówi to wprost: „Hinc totam licet aestimare Romam”, stąd można podziwiać cały Rzym.

Budynek ma plan kwadratu, z loggią od strony ogrodu z serlianami i fasadą wejściową z centralnym portykiem oraz siedmioma stopniami. Każda fasada jest inna, ale proporcje, starannie wymierzone, odpowiadają proporcjom Witruwiusza.

Giulio Romano i pomocnicy ze szkoły Rafaela podpisali także dekoracje wnętrz. W salonie zachował się słynny graffito: „A dì 6 de magio 1527 fo la presa di Roma”, napisane w dniach, gdy lancknechci złupili miasto.

Papież Klemens VII odwiedził ją w styczniu 1525 roku, gdy najważniejsza część musiała być już gotowa; prace ciągnęły się potem z powodu złupienia Rzymu w 1527 roku. W 1548 roku wynajęto ją kardynałowi Georgesowi d'Armagnac, ambasadorowi Francji.

Nazwa pochodzi od rodziny Lante, która kupiła ją w 1551 roku, po śmierci Turiniego.

Sto lat później ogród został częściowo wywłaszczony pod mury janikulskie, a Urban VIII dał Lantom w zamian willę w Bagnaia i tytuł książąt Bomarzo.

Gdy Lante, w kłopotach finansowych, sprzedali ją Borghese w 1817 roku, a ci siostrom Sacré-Cœur w 1837 roku, fresków z salonu nie wliczono w sprzedaż: odspojono je i dziś znajdują się w Bibliotheca Hertziana.

Pod koniec XIX wieku willa stała się salonem. Niemiecki archeolog Wolfgang Helbig wynajął ją w 1887 roku i wraz z żoną, rosyjską księżną Nadine Schahawskoy, przyjmował tu literatów, muzyków, arystokrację i osoby królewskie. W 1950 roku przeszła w ręce Finów, którzy kilkakrotnie ją odnawiali.