Opis
Pałac Kwirynalski to rezydencja Prezydenta Republiki, na wzgórzu o tej samej nazwie, jednym z najwyższych punktów Rzymu. Z około 1200 pomieszczeniami i 110 500 metrami kwadratowymi jest jednym z największych pałaców na świecie, a gościł najpierw papieży, potem królów Włoch.
Surowa, dwupiętrowa fasada jest dziełem Domenica Fontany, z portalem Maderna i, nad nim, loggią błogosławieństw Berniniego. Placowi przed pałacem patronują Dioskurowie, antyczne posągi konne, z obeliskiem i fontanną: od tej grupy pochodzi dawna nazwa wzgórza, Monte Cavallo.
Kolor fasady, odnowiony w 2002 roku, to oryginalny trawertyn, po okresie ochry za Sabaudów.
Dziedziniec honorowy to serce pałacu, wokół którego mieszczą się sale reprezentacyjne.
Nad loggią znajduje się wieżyczka zamówiona przez Grzegorza XIII, z zegarem z 1626 roku o tarczy podzielonej na sześć godzin. Wewnątrz schody honorowe Flaminia Ponzia zdobi Chrystus błogosławiący Melozza da Forlì, fragment fresku pochodzący z kościoła Santi Apostoli.
Salone dei Corazzieri, długi na 37 metrów i wysoki na 19, powstał jako papieska sala tronowa: ma fryz ozdobiony w 1616 roku freskami przez Tassiego, Lanfranca i Saracena, a dziś odbywa się tu przegląd oddziału Korazjerów. Salone delle Feste, biało-złoty, jest najbardziej wystawny: tu przysięgę składa nowy rząd.
Kaplica Paolina, długa na 42 metry, ma te same proporcje co Sykstyńska i gościła kilka konklawe. Kaplica Zwiastowania to niewielkie eliptyczne pomieszczenie z freskami Guida Reniego i jego obrazem Zwiastowania. Sala Luster, z czasów Sabaudów, lśni żyrandolami z Murano.
Ogrody, o powierzchni czterech hektarów, mają żwirowe aleje, platan o wysokości ponad 40 metrów, Coffee House Fugi i organy hydrauliczne napędzane kaskadą. Pod spodem wykopaliska odsłoniły pozostałości świątyni boga Kwiryna i budowli cesarskich.
Pałac zaczął się jako letni dom. Na wzgórzu stała willa kardynała Ippolita d'Este, a Grzegorz XIII cenił tamtejsze powietrze, zdrowsze niż w Watykanie. Tak więc budowę rozpoczęto w 1583 roku, a jego następcy nie chcieli już odchodzić: Sykstus V, Paweł V, aż do Piusa IX.
Między 1605 a 1870 rokiem pałac gościł trzydziestu papieży. Wraz ze zdobyciem Rzymu w 1870 roku wszystko się zmieniło: od 1871 do 1946 roku był rezydencją Sabaudów, a od 1946 jest domem prezydentów Republiki. Pertini wolał swoje mieszkanie w pobliżu Fontanny di Trevi.
Kwirynał jest też muzeum architektury: pracowali tu Mascherino, Ponzio, Maderno i Bernini, który zaprojektował „Manica lunga”, dokończoną potem przez Fugę. Napoleon chciał go dla siebie, ale nigdy tu nie postawił stopy.
Koniecznie zobacz
• Salone dei Corazzieri.
• Schody honorowe.
• Kaplica Paolina.
• Ogrody.
Czy wiesz, że…?
• Jego powierzchnia jest dwadzieścia razy większa niż Białego Domu.
• Ogrody są starsze niż te w Wersalu.
• W 1770 roku młody Mozart został tu mianowany kawalerem Orderu Złotej Ostrogi.
Surowa, dwupiętrowa fasada jest dziełem Domenica Fontany, z portalem Maderna i, nad nim, loggią błogosławieństw Berniniego. Placowi przed pałacem patronują Dioskurowie, antyczne posągi konne, z obeliskiem i fontanną: od tej grupy pochodzi dawna nazwa wzgórza, Monte Cavallo.
Kolor fasady, odnowiony w 2002 roku, to oryginalny trawertyn, po okresie ochry za Sabaudów.
Dziedziniec honorowy to serce pałacu, wokół którego mieszczą się sale reprezentacyjne.
Nad loggią znajduje się wieżyczka zamówiona przez Grzegorza XIII, z zegarem z 1626 roku o tarczy podzielonej na sześć godzin. Wewnątrz schody honorowe Flaminia Ponzia zdobi Chrystus błogosławiący Melozza da Forlì, fragment fresku pochodzący z kościoła Santi Apostoli.
Salone dei Corazzieri, długi na 37 metrów i wysoki na 19, powstał jako papieska sala tronowa: ma fryz ozdobiony w 1616 roku freskami przez Tassiego, Lanfranca i Saracena, a dziś odbywa się tu przegląd oddziału Korazjerów. Salone delle Feste, biało-złoty, jest najbardziej wystawny: tu przysięgę składa nowy rząd.
Kaplica Paolina, długa na 42 metry, ma te same proporcje co Sykstyńska i gościła kilka konklawe. Kaplica Zwiastowania to niewielkie eliptyczne pomieszczenie z freskami Guida Reniego i jego obrazem Zwiastowania. Sala Luster, z czasów Sabaudów, lśni żyrandolami z Murano.
Ogrody, o powierzchni czterech hektarów, mają żwirowe aleje, platan o wysokości ponad 40 metrów, Coffee House Fugi i organy hydrauliczne napędzane kaskadą. Pod spodem wykopaliska odsłoniły pozostałości świątyni boga Kwiryna i budowli cesarskich.
Pałac zaczął się jako letni dom. Na wzgórzu stała willa kardynała Ippolita d'Este, a Grzegorz XIII cenił tamtejsze powietrze, zdrowsze niż w Watykanie. Tak więc budowę rozpoczęto w 1583 roku, a jego następcy nie chcieli już odchodzić: Sykstus V, Paweł V, aż do Piusa IX.
Między 1605 a 1870 rokiem pałac gościł trzydziestu papieży. Wraz ze zdobyciem Rzymu w 1870 roku wszystko się zmieniło: od 1871 do 1946 roku był rezydencją Sabaudów, a od 1946 jest domem prezydentów Republiki. Pertini wolał swoje mieszkanie w pobliżu Fontanny di Trevi.
Kwirynał jest też muzeum architektury: pracowali tu Mascherino, Ponzio, Maderno i Bernini, który zaprojektował „Manica lunga”, dokończoną potem przez Fugę. Napoleon chciał go dla siebie, ale nigdy tu nie postawił stopy.
Koniecznie zobacz
• Salone dei Corazzieri.
• Schody honorowe.
• Kaplica Paolina.
• Ogrody.
Czy wiesz, że…?
• Jego powierzchnia jest dwadzieścia razy większa niż Białego Domu.
• Ogrody są starsze niż te w Wersalu.
• W 1770 roku młody Mozart został tu mianowany kawalerem Orderu Złotej Ostrogi.