Opis
Plac Kapitoliński to plac zaprojektowany przez Michała Anioła na szczycie Kapitolu, gdzie Rzymianie poświęcili bogom liczne świątynie: trzy pałace, łagodne schody, a pośrodku Marek Aureliusz na koniu. Od prawie dziewięciu stuleci mają tu siedzibę władze miasta.
Prowadzi na niego Cordonata, rampa o szerokich, płaskich stopniach, pomyślana tak, by dało się nią wjechać nawet konno; zaczyna się między dwoma bazaltowymi lwami. W połowie drogi stoi posąg Coli di Rienzo; na górze Dioskurowie Kastor i Polluks, Trofea Mariusza i kamień milowy z Via Appia.
Pośrodku stoi brązowy posąg konny Marka Aureliusza, który wcześniej znajdował się na placu San Giovanni in Laterano: Michał Anioł przeniósł go tutaj, ustawił na nowym cokole i uczynił osią całego projektu. Na placu stoi kopia; odrestaurowany oryginał, ze śladami złocenia, jest pod dachem w Muzeach Kapitolińskich.
W głębi stoi Palazzo Senatorio, ratusz, z dwubiegowymi schodami; po bokach Pałac Konserwatorów i Palazzo Nuovo, w których mieszczą się Muzea Kapitolińskie.
Plac ma kształt lekko trapezowy: Michał Anioł zachował krzywe ustawienie istniejących już budynków, a boczne pałace rozchodzą się ku tyłowi, poszerzając widok. Geometryczny wzór posadzki jest jego pomysłu, ale wykonano go dopiero w 1940 roku, na podstawie dawnej ryciny.
Michał Anioł odwrócił plac: zamiast na Forum Romanum, serce starożytnego miasta, kazał mu patrzeć na Bazylikę św. Piotra, nowe centrum władzy. Zlecił mu tę pracę Paweł III po wizycie Karola V w 1536 roku, gdy wzgórze było zaniedbane.
Michał Anioł zmarł w 1564 roku, w trakcie prac, a Palazzo Nuovo ukończono dopiero w połowie XVII wieku.
Dawniej wzgórze nazywano też „kozim”, od kóz, które się tu pasły. A w 1670 roku, z okazji wyboru papieża Klemensa X, z fontann z lwami zamiast wody popłynęło wino: z jednej białe, z drugiej czerwone.
Prowadzi na niego Cordonata, rampa o szerokich, płaskich stopniach, pomyślana tak, by dało się nią wjechać nawet konno; zaczyna się między dwoma bazaltowymi lwami. W połowie drogi stoi posąg Coli di Rienzo; na górze Dioskurowie Kastor i Polluks, Trofea Mariusza i kamień milowy z Via Appia.
Pośrodku stoi brązowy posąg konny Marka Aureliusza, który wcześniej znajdował się na placu San Giovanni in Laterano: Michał Anioł przeniósł go tutaj, ustawił na nowym cokole i uczynił osią całego projektu. Na placu stoi kopia; odrestaurowany oryginał, ze śladami złocenia, jest pod dachem w Muzeach Kapitolińskich.
W głębi stoi Palazzo Senatorio, ratusz, z dwubiegowymi schodami; po bokach Pałac Konserwatorów i Palazzo Nuovo, w których mieszczą się Muzea Kapitolińskie.
Plac ma kształt lekko trapezowy: Michał Anioł zachował krzywe ustawienie istniejących już budynków, a boczne pałace rozchodzą się ku tyłowi, poszerzając widok. Geometryczny wzór posadzki jest jego pomysłu, ale wykonano go dopiero w 1940 roku, na podstawie dawnej ryciny.
Michał Anioł odwrócił plac: zamiast na Forum Romanum, serce starożytnego miasta, kazał mu patrzeć na Bazylikę św. Piotra, nowe centrum władzy. Zlecił mu tę pracę Paweł III po wizycie Karola V w 1536 roku, gdy wzgórze było zaniedbane.
Michał Anioł zmarł w 1564 roku, w trakcie prac, a Palazzo Nuovo ukończono dopiero w połowie XVII wieku.
Dawniej wzgórze nazywano też „kozim”, od kóz, które się tu pasły. A w 1670 roku, z okazji wyboru papieża Klemensa X, z fontann z lwami zamiast wody popłynęło wino: z jednej białe, z drugiej czerwone.