Opis
Kapitol to najmniejsze ze wzgórz Rzymu, ale od zawsze jego centrum: w starożytności święte wzgórze ze świątynią Jowisza, od średniowiecza siedziba władz miasta. Na szczycie leży plac zaprojektowany przez Michała Anioła, a za nim rozciąga się widok na Forum Romanum.
Wchodzi się po Cordonata, szerokich schodach o łagodnym nachyleniu, zaprojektowanych przez Michała Anioła, z dwoma bazaltowymi lwami u dołu, z których tryska woda. U góry stoją wielkie posągi Dioskurów, Kastora i Polluksa, przeniesione z ich dawnej świątyni.
Plac Kapitoliński zamykają z trzech stron pałace ujednolicone przez Michała Anioła: pośrodku Palazzo Senatorio, siedziba władz Rzymu, z podwójnymi schodami i leżącymi posągami Nilu i Tybru. Posadzkę ułożono dopiero w 1940 roku, według projektu Michała Anioła odtworzonego ze starego sztychu.
Pośrodku placu stoi konny posąg Marka Aureliusza, będący kopią: oryginał z brązu, na którym wciąż widać ślady złocenia, znajduje się w Muzeach Kapitolińskich. Otwarte w 1734 roku w Palazzo dei Conservatori i Palazzo Nuovo, uchodzą za najstarsze muzeum publiczne na świecie.
Kto przejdzie za Palazzo Senatorio, trafi na taras z widokiem na Forum Romanum: widać stąd Via Sacra, łuk Septymiusza Sewera, świątynie, Bazylikę Maksencjusza, a w głębi Łuk Tytusa i Koloseum.
Michał Anioł odwrócił plac: wcześniej patrzył na Forum, on skierował go ku Bazylice św. Piotra, nowemu centrum miasta. Zlecił mu to papież Paweł III, który wstydził się wzgórza podczas wizyty Karola V w 1536 roku: wśród ruin pasły się kozy, a nazywano je „koziem wzgórzem”.
Prace szły tak wolno, że Michał Anioł, który zmarł w 1564 roku, zobaczył ukończone tylko schody Palazzo Senatorio. Resztę dokończyli inni, według jego projektu.
Wzgórze ma też swoją najsłynniejszą legendę: w 390 r. p.n.e., podczas nocnego ataku Galów, gęsi poświęcone Junonie narobiły hałasu i obudziły obrońców. W świątyni Junony Monety, która upamiętnia to wydarzenie, mieściła się pierwsza mennica: stąd słowo „moneta”.
Wchodzi się po Cordonata, szerokich schodach o łagodnym nachyleniu, zaprojektowanych przez Michała Anioła, z dwoma bazaltowymi lwami u dołu, z których tryska woda. U góry stoją wielkie posągi Dioskurów, Kastora i Polluksa, przeniesione z ich dawnej świątyni.
Plac Kapitoliński zamykają z trzech stron pałace ujednolicone przez Michała Anioła: pośrodku Palazzo Senatorio, siedziba władz Rzymu, z podwójnymi schodami i leżącymi posągami Nilu i Tybru. Posadzkę ułożono dopiero w 1940 roku, według projektu Michała Anioła odtworzonego ze starego sztychu.
Pośrodku placu stoi konny posąg Marka Aureliusza, będący kopią: oryginał z brązu, na którym wciąż widać ślady złocenia, znajduje się w Muzeach Kapitolińskich. Otwarte w 1734 roku w Palazzo dei Conservatori i Palazzo Nuovo, uchodzą za najstarsze muzeum publiczne na świecie.
Kto przejdzie za Palazzo Senatorio, trafi na taras z widokiem na Forum Romanum: widać stąd Via Sacra, łuk Septymiusza Sewera, świątynie, Bazylikę Maksencjusza, a w głębi Łuk Tytusa i Koloseum.
Michał Anioł odwrócił plac: wcześniej patrzył na Forum, on skierował go ku Bazylice św. Piotra, nowemu centrum miasta. Zlecił mu to papież Paweł III, który wstydził się wzgórza podczas wizyty Karola V w 1536 roku: wśród ruin pasły się kozy, a nazywano je „koziem wzgórzem”.
Prace szły tak wolno, że Michał Anioł, który zmarł w 1564 roku, zobaczył ukończone tylko schody Palazzo Senatorio. Resztę dokończyli inni, według jego projektu.
Wzgórze ma też swoją najsłynniejszą legendę: w 390 r. p.n.e., podczas nocnego ataku Galów, gęsi poświęcone Junonie narobiły hałasu i obudziły obrońców. W świątyni Junony Monety, która upamiętnia to wydarzenie, mieściła się pierwsza mennica: stąd słowo „moneta”.